Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Δέκα πέντε συν ένας μπλόγκερς -Μια ιστορία αγάπης


Δέκα πέντε συν ένας μπλόγκερς -Μια ιστορία αγάπης...άυτό το τίτλο έδωσε η @iris  ή αλλιώς  @ριστέα,από το blog Η Ζωή είναι ωραία 
Την ιστορία ξεκίνησε ο Πέτρος ο Ακυβέρνητος και με την συνδρομή και τον συντονισμό της Αριστέας σιγά - σιγά μαζευτήκαμε 15+1 για να δώσουμε συνέχεια στην ιστορία αγάπης. Μέχρι σήμερα έχουν γράψει οι περισσότεροι μπλόγκερς και οι ανατροπές διαδέχονται η μια την άλλη.Κάποιοι προτιμούν τους ήρωες μαζί, κάποιοι τους βάζουν εμπόδια και δημιουργούν ενδιαφέρουσες ανατροπές.Όλοι όμως έχουν γράψει με την ψυχή τους.
Οι συγγραφείς και τα μπλογκς που θα βρείτε τις συνέχειες, είναι οι παρακάτω:


Μια συνάντηση, Πέτρος, Ακυβέρνητος
Ακολουθώντας το ένστικτο, @ριστέα, Η Ζωή είναι ωραία
Ακατανίκητη έλξη , Χριστινάκι (Βutterfly)
Η παρεξήγησηΚατερίνα Βαλσαμίδη από το Άποψη Τέχνης
Χάθηκαν όλα; Έλενα Λ. από το Μια καλημέρα
Η συμφιλίωση , Κική από το ΕΚΦΡΑΣΟΥ
ΠεπρωμένοΧριστίνα από το Dear e-diary
Η λύτρωσηΚλαυδία, η άστεγη (θα φιλοξενηθεί από την Petra)
Καφενείο "Ο Παράδεισος" Μαρία Κανελλάκη, στο Απάγκιο της
Μια ανάσα ελπίδας, Έλλη γνωστή κι ως Funkey Monkey
Η απουσίαΜαρία στο mytripsonblog (me maria)
Η απόφασηΚατερίνα Βερίγκα από το Positive Thinking Greece
Στην κόψη του ξυραφιού, Μαριλένα από το marilenaspotofart

και ναι, ήρθε και η δική μου σειρά....παρακαλώ, την επιείκεια σας.   

Ο φύλακας άγγελος


“Θα διώξω το  φόβο» είπε στο είδωλο της στον καθρέπτη με αποφασιστικότητα- «θα τον διώξω, πως μπήκε μέσα μου? Ποια πόρτα της ψυχής μου άφησα ανοιχτή και του επέτρεψα να τρυπώσει?»
Έκλεισε την πόρτα του δωματίου της με θόρυβο…
«Δεν θα ζήσω με παραισθήσεις, θέλω την πραγματική ευτυχία της αληθινής ζωής.»
Κατεβαίνοντας τη σκάλα αναρωτιόταν μήπως τελικά ο φόβος της ήταν η δέσμευση και οι αναπόφευκτες αλλαγές, που έφερνε στη ζωή της?
- «Υπομονή και επιμονή» έλεγε από μέσα του ο Στέλιος και συνέχισε να χτυπά την πόρτα. «Θα κάτσω εδώ μέχρι να ανοίξει» σκέφθηκε. «Θα χαλαρώσω και  θα περιμένω. Όλα τα άντεξα μέχρι τώρα με υπομονή και ακόμα εδώ, είμαι ακόμα ζωντανός» και έβγαλε από τη τσέπη το κινητό του, για να την καλέσει.
- «Θα της δώσω το χρόνο να σκεφθεί και να χαλαρώσει. Όχι δεν θα χάσω τον έλεγχο του εαυτού μου, χάνοντας την υπομονή μου. Έχουμε και οι δυο δικαίωμα σε μια ευτυχισμένη ζωή. Άλλωστε όλα τα έχω δει στα μάτια της,  τα έχω νιώσει στο τρόπο που με αγκαλιάζει, στον τρόπο που μου αφήνεται. Τι στα κομμάτια με έπιασε κι εμένα? Δεν μπορεί…με αγαπάει…ότι κι αν γίνει τελικά, αυτά που έχω νιώσει , δεν μπορώ να τα ξεχάσω…και τότε άνοιξε η πόρτα….
        Η εικόνα της τον ξάφνιασε: αναμαλλιασμένη, με πρησμένο πρόσωπο από το κλάμα, τα ρούχα της τσαλακωμένα, μαρτυρούσαν πως είχε ξαπλώσει με αυτά….μα πάλι στα μάτια της, τα ζεστά μάτια της….χάδι και αποφασιστικότητα μαζί.
- Εκείνη έκανε απαλά στην άκρη της πόρτας και τον άφησε να περάσει στο εσωτερικό του σπιτιού της,
- Ο Στέλιος κάθισε στον καναπέ και κάθε ίχνος έντασης και θυμού, είχε απλά σαν σαπουνόφουσκα σπάσει στον αέρα. Περίμενε, ήξερε, καταλάβαινε ότι εκείνη ήθελε να του μιλήσει και η καρδιά του χτύπαγε, λες κι ήθελε να βγει έξω από τη θέση  της …όμως όχι, τίποτα δεν θα την ρωτούσε, θα την άφηνε να μιλήσει και θα την άκουγε….
- «Σήμερα έζησα άλλον έναν εφιάλτη», άρχισε με απαλή φωνή εκείνη.. «άρχισε εκεί στο «καφενείο» μας. Ο φόβος και η αμφιβολία με τρέλαναν»,συνέχισε ανακατεύοντας τα μαλλιά της, λες για να ενισχύσει με τη κίνηση της αυτή, αυτό που είχε μόλις πει, ότι αισθάνθηκε. «Θα υπάρχει πάντα η Μαρίνα ανάμεσα μας και πως εγώ να την ανταγωνιστώ?» σκεφτόμουν. «Πως να ανταγωνιστώ, μια γυναίκα που θα υπάρχει πάντα μέσα σου και τίποτα, καμιά καθημερινότητα δεν μπορεί να την φθείρει?»
- « Για αυτό έφυγα σαν τρελή. Σε όλο το δρόμο έκλαιγα...ήρθα εδώ και τηλεφώνησα στον Άλκη & του είπα ότι δεν θα ξαναπάω για δουλειά. Είχα σκεφθεί, το πρωί να φύγω. Έχω μαζέψει  κάποιες οικονομίες που θα με έφθαναν για λίγο καιρό. Θα πήγαινα στο Βόλο, στη ξαδέλφη μου, σίγουρα θα με φιλοξενούσε για όσο χρειαζόταν. 
- «Είχα καθίσει στο κρεβάτι και έκλαιγα – έκλαιγα, μέχρι που με πήρε ο ύπνος… ταραγμένος, παράξενος ύπνος και όλο μια επαναλαμβανόμενη εικόνα: ένα ζευγάρι να κάνει έρωτα, όχι δεν είμαστε εμείς, ήταν  ο Άλκης  και ξαφνικά στο γύρισμα της γυναίκας, το πρόσωπο της Μαρίνα σου. Μέσα σε αυτή τη κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, η φωνή σου να φωνάζει το δικό μου όνομα και όχι της Μαρίνας. Δεν ήξερα προς στιγμή τι ζούσα στην πραγματικότητα και τι στον ύπνο μου.
- Η επιμονή σου να φωνάζεις, με ξύπνησε οριστικά. Η αλήθεια, η πραγματικότητα ήταν εδώ, η φωνή σου, και οι ανασφάλειες μου εκεί, στον ύπνο μου. Η γλυκιά σου Μαρίνα ακόμα και στο όνειρο μου έδωσε την απάντηση: Ανασφάλειες,
- Εδώ, τώρα, σήμερα και για όσο και οι δυο μας το θέλουμε είμαστε «εμείς».

- Ξέρω ότι με αγαπάς όπως είμαι σίγουρη, ξέρεις πως σε αγαπάω πολύ. Όχι δεν είμαι απλά ερωτευμένη μαζί σου, είναι τόσο βαθύ αυτό που αισθάνομαι για σένα κι ας είναι τόσο μικρό το διάστημα που είμαστε μαζί…»
- Δεν άντεχε να την βλέπει να παραληρεί άλλο. Του ήταν αρκετό αυτό που του είπε, του ήταν αρκετό ότι είχε προλάβει. Πόσο χαζός σκέφθηκε, αλλά όχι τώρα αυτό..
- «Κορίτσι μου», της είπε, «όχι, μέχρι τώρα δεν μας ήρθαν εύκολα. Όμως ότι βρεθήκαμε είναι ένα δώρο ζωής, ένα δώρο που οφείλουμε να σεβαστούμε και χαίρομαι που καταλαβαίνεις πόσο βαθιά είναι τα συναισθήματα μου.
- Η Μαρίνα είναι ο φύλακας άγγελος μας. Εκείνη άπλωσε τα φτερά της και μας έφερε κοντά. Εκείνη ενημέρωσε τον πατέρα μου, ότι ήρθε η ώρα να αποχωρήσει από τον πόνο, ήρεμος και ήσυχος πια, ότι είμαι καλά, πολύ καλά και είμαι εκεί που πρέπει να είμαι, εννοώντας εσένα. Η πραγματικότητα είμαστε εμείς, εμείς που είμαστε εδώ! "
Σηκώθηκε και την έσφιξε στην αγκαλιά του. "Σίγουρα θα φύγεις από δω, της είπε μισογελώντας, οπότε καλά έκανες και παραιτήθηκες από τη δουλειά.. μόνο που μάλλον, δεν θα πας στο Βόλο. Θέλεις να έρθεις μαζί μου στο νησί? Θέλεις να ξεκινήσουμε μαζί μια κοινή ζωή?
- Έχω σκεφθεί ακόμα κι τι θα ήθελα να κάνουμε.. Σκεφτόμουν σήμερα να σου τα πω, πριν φύγεις έτσι όπως έφυγες. Θέλεις να στήσουμε το δικό μας καφενείο στο νησί? Μπορούμε ακόμα και το πάτωμα ασπρόμαυρη σκακιέρα να φτιάξουμε."
- Εκείνη τραβήχτηκε από την αγκαλιά του και στράφηκε προς το παράθυρο και το φως που έμπαινε μέσα στο δωμάτιο, μαγικό θαρρείς, με τα μόρια της σκόνης να χορεύουν και να διαλύονται, όπως ακριβώς τα σύννεφα που μόνοι τους αυτή τη φορά είχαν βάλει ανάμεσα τους.
- 'Η αγάπη νικάει τα πάντα,  χαρά μου, του είπε.. και εμείς έχουμε να κάνουμε ένα μεγάλο, πιστεύω, ταξίδι μαζί της, μέσα στην ευλογία της".
- 'Νιώθω ευγνωμοσύνη" του είπε και τώρα το βλέμμα της ήταν γελαστό και πειρακτικό συνάμα. "Έχεις όλο το χρόνο να μου πεις τι ακριβώς έχεις σκεφθεί να κάνουμε στο νησί, υπό έναν όρο όμως…"
- Ο Στέλιος περίμενε με κρατημένη την ανάσα…..του είπε ναι στο να φύγουν μαζί, αλλά? Τι όρο έβαζε, βρε Θεέ μου? Πάλι εμπόδια?
- "….με έναν όρο επαναλαμβάνω είπε εκείνη: το πάτωμα στο καφενείο μας δεν θα είναι σκακιέρα. Αρκετά πια οι ζωές και των δυο μας στο άσπρο – μαύρο…δεν μπορώ να πω, πιο πολύ στο μαύρο.. Το πάτωμα στο μαγαζί μας θα έχει χρώμα, πολύ χρώμα!!....όπως η ζωή, η αγάπη, η ευλογία  και η ευγνωμοσύνη"…και σήκωσε το βλέμμα της ψηλά, κλείνοντας το μάτι, στο φύλακα άγγελο τους.
- Ο Στέλιος………..

..συνεχίζεται...από την Κάτια από το Marilise2

......όπως καλά καταλάβατε η δική μου εκδοχή θέλει τους ήρωες, κατ΄αρχήν, του Πέτρου, να ζήσουν μια ιστορία αγάπης διαρκείας. Όποια όμως και αν είναι οι κατάληξη τους, χάρηκα πολύ αυτή τη συλλογικότητα, την όλη διαδικασία,απόλαυσα το κάθε τμήμα του έργου  μόνο του και όλο μαζί και ευχαριστώ πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχω κι εγώ..15 ευχαριστώ ακόμα, από ένα για τον καθένα σας και λίγο παραπάνω στον Πέτρο που μας επέτρεψε να πειραματιστούμε με τις ζωές των ηρώων του και την Αριστέα για την αμέριστη συμπαράσταση, τον συντονισμό στην υλοποίηση του πονήματος.Φιλιά κι ένα όμορφο Σαββατοκύριακο σε όλους σας.

47 σχόλια:

  1. επιτελους χαμογελασε το χειλακι μας !!
    πολυ μου αρεσε η συνεχεια σου!
    τι ομορφα συναισθηματα μου προκαλεσε το κειμενο..
    Ελπιζω να μην μας τα χαλασει η επομενη.Κριμα ειναι .
    Καλο ΣΚ ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα Maria μου!Είχε χαμογελάσει και πιο πριν το χειλάκι μας, αλλά εκεί που τα έβρισκε το ζευγάρι ...τσουπ! μια ανατροπή!..για να δούμε στη συνέχεια, τι θα κάνουν τα κορίτσια? είναι δυο ακομα κι έχουν το περιθώριο για την ανατροπή, της ανατροπής.Πάντως σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.Φιλάκια.

      Διαγραφή
  2. Dearest Georgette,
    Lovely story you share with us here... very romantic and very realistic in a way. Tears belong to life like smiles!
    Hugs to you and happy springtime.
    Mariette

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ever & ever, tears belong to life like smiles, but all we need more smiles to life. Kisses &smiles for you my friend!.. and thank you for your comment.

      Διαγραφή
  3. Καλημέρα!!!
    Τρέχω να συντονίσω τους υπόλοιπους κι επιστρέφω!!!
    Μάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ κοριτσάκι σε κουράσαμε με τα πήγαινε - έλα, αλλά χωρίς εσένα άντε να βρίσκαμε άκρη.Να΄σαι καλά.

      Διαγραφή
  4. καλημερα φιλη μου!
    χαρηκα παρα πολυ με την τροπη που εδωσες!
    αναμενω τη συνεχεια!
    φιλακια πολλα!
    καλο σκ να εχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε πειράζει που σε λέω Έκφραση? Σε προσδιορίζει, γι΄αυτό μου αρέσει να σε αποκαλώ έτσι. Χαίρομαι που χάρηκες με την τροπή αυτή.Σε φιλώ γλυκά και καλή σου βδομάδα!

      Διαγραφή
  5. Γεωργία μου το διάβασα μονορούφι και με συνεπήρε η ηρεμία του κείμενου και η αισιόδοξη κατάληξη.
    Μπράβο σου!
    Καλό Σαββατοκύριακο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χάρηκα που χρησιμοποίησες τις λέξεις ηρεμία και αισιοδοξία για να προσδιορίσεις την εντύπωση που σου έκανε το κείμενο.Σ΄ευχαριστώ πολύ!!
      Φιλιά και καλή βδομάδα!

      Διαγραφή
  6. Γεωργία μου πολύ ευαίσθητο και αισιόδοξο το δικό σου το άγγιγμα! Μπράβο σου!!!
    Μου άρεσαν όλες οι εξομολογήσεις που έγιναν... Έτσι δεν πρέπει να είναι η επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι!
    Πολύ μου άρεσε! Ανησυχώ μόνο λιγάκι για το τι έχουν τα δύο επόμενα κορίτσια μας να βγάλουν!
    Η Κάτια μας θα πρέπει να σκαρφιστεί κάτι ακόμα που να δώσει λίγη ακόμα συνέχεια έως το τέλος!
    Ακολουθούν γερές πένες πάντως! Αυτό είναι σίγουρο!

    Χαίρομαι απίστευτα που συμμετείχες Γεωργία μου και το απόλαυσες!
    Να πάρεις μέρος και στα υπόλοιπα δρώμενα...Το Παιχνίδι των λέξεων( προσεχώς αναμένεται το 7ο) στο 3ο Συμπόσιο Ποίησης (σε μένα) και τέλος στις ιστορίες του καφενέ που θα ξεκινήσουν αμέσως μετά τη λήξη του Συμποσίου!
    Σε φιλώ γλυκά!
    Καλό Σαββατοκύριακο γλυκιά μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι δεν πρέπει να είναι η επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι;;;; Ήθελε ερωτηματικό εκεί ;-)

      Διαγραφή
    2. Εντάξει για το σημείο στίξης, βρε κορίτσι μου!Το καταλάβαμε..κι εγώ τώρα που βλέπω το κείμενο μου, με ίσιο κ όχι νυσταγμένο μάτι, ένα σωρό τέτοια λάθη βρήκα..μέχρι γράμμα σε λέξη έχω φάει..χι..χι!
      Χάρηκα που το βρήκες αισιόδοξο.όσο για τα επόμενα κορίτσια "γράφουν"(κυριολεκτικά και μεταφορικά)οπότε είμαι σίγουρη για τη συνέχεια και το αποτέλεσμα που θα δώσουν. Φιλάκια και ας γίνω ακόμα μια φορά κλασσική, ευχαριστώ πολύ για όλα! Θα δω και αν μπορώ να κάνω κάτι (λόγω χρόνου, περισσότερο0 ώστε να συμμετέχω και στις 2 προτάσεις σου.

      Διαγραφή
  7. Γεωργία μου υπέροχη συνέχεια και συγκινητική!! Μπράβο μπράβο!!
    Έδωσες κάτι από την ψυχή σου..
    Σε φιλώ καλό σαββατοκύριακο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. όλοι έτσι μιλήσαμε, νομίζω για το ζευγάρι, όποια κι αν ήταν η τροπή της σχέσης τους για τον καθένα μας..μέσα από τη ψυχή μας.Σε φιλώ γλυκά.Στις επόμενες αναρτήσεις, μια θα είναι αφιερωμένη στο ημερολόγιο σου.Καλή βδομάδα.

      Διαγραφή
  8. αντε να πανε τα παιδια στο νησι και νσ στησουν τη ζωη τους!ειναι απιστευτο το συναισθημα!σαν να προκειται για αληθινους δικους μου ανθρωπους!απο παιδι εχω να νιωσω ετσι για τους ηρωες μιας ιατοριας!γεωργια πολυ ομορφη και γλυκεια συνεχεια!ασε ππυ γλιτωσες τη βασια αππ ομαδικο λιντσαρισμα!φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ..έτσι όπως λες!..έτσι τους ένιωσα κι εγώ,δικούς μου ανθρώπους.Όσο για το λιντσάρισμα η Βάσια είδε το είχε γλυτώσει.Προσωπικά δεν μπορούσα να το δω αλλιώς από το να είναι μαζί, όμως για να δούμε τι έχουν να μας πουν και τα κορίτσια μας στη συνέχεια.Δυο επεισόδια ακόμα.Μπορεί να έχουμε ανατροπή.Φιλάκια κι ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  9. Με έκανες να ονειρεύομαι ένα πολύχρωμο πάτωμα καφενείου, φωτεινό, με απαλή μουσική και μια δυνατή αγάπη να κυριαρχεί στο χώρο.... Να είσαι καλά Γεωργία μου! Σε φιλώ και καλό Σ/Κ! :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που κατάφερα να σε κάνω να χαρείς και να ονειρευτείς τόσο γλυκά, Ειλικρινά το χάρηκα πολύ! Χίλια φιλιά!

      Διαγραφή
  10. Γεωργία μου, γαλήνεψα στη συνέχειά σου. Ξεκαθάρισες και το όνειρο, κι ευτυχώς δηλαδή γιατί μας είχε γίνει εφιάλτης αυτό με τον Άλκη. Και η προοπτική του καφενείου στο νησί, δένει απόλυτα με την αρχική ιδέα του Πέτρου να έχει ως σημείο αναφοράς ένα τέτοιο μέρος. Μου άρεσε που κόλλησες τα κομμάτια με το παρελθόν, τόσο έντεχνα, όσο και το πάτωμα του καφενείου που ονειρεύονται να ανοίξουν...
    Συγχαρητήρια θερμά κι εύχομαι το ταξίδι αυτό να έχει καλές θάλασσες. Στο "τιμόνι" τώρα η Κάτια μας ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ πολύ για τη κριτική σου.Ειλικρινά με συγκίνησες με τα λόγια σου και χαίρομαι που σου άρεσε το δέσιμο που προσπάθησα να κάνω.Φιλιά και μια όμορφη και χαρούμενη εβδομάδα!

      Διαγραφή
  11. Το πάτωμα ενδεχομένως να τους θύμιζε έναν διαρκή αγώνα που αναζητά τον νικητή του.
    Και σε αυτή τη σχέση δεν πρέπει, δεν γίνεται να υπάρχει νικημένος και νικητής.
    Καλύτερα να δώσουν χρώμα στη ζωή τους, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Αν είναι να "πάρουν μαζί τους" το καφενείο του Μιχάλη, έχουν χιλιάδες άλλα να διαλέξουν. Και κύρια αυτό που τους ένωσε και τους θέλει μαζί, πέρα από τα εμπόδια που διαρκώς μπαίνουν ανάμεσά τους.

    Γεωργία. Τώρα που σε διάβασα θα έχω κάτι ευχάριστο στο μυαλό μου για το σαββατοκύριακο.
    Ή να περιμένω την πλήρη ανατροπή στη συνέχεια;;;;
    Κι άλλη…;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν μπορείς να φανταστείς πως περίμενα τη γνώμη σου για τη δική μου εκδοχή στη συνέχεια των ηρώων σου και της ιστορίας τους και πόση ανακούφιση ένιωσα μόλις είδα το σχόλιο σου!
      Χάρηκα ειλικρινά πολύ που σου άρεσε.Περιμένω κι εγώ ανατροπές, μάλλον, από τις επόμενες κοπέλες,για να δούμε..κι έχεις δίκιο, σε τέτοιες σχέσεις, δεν μπορεί να υπάρχουν ηττημένοι και νικητές, μόνο ισάξιοι μεταξύ τους και της αγάπης.Να είσαι καλά και να έχεις καλή και όμορφη εβδομάδα.

      Διαγραφή
  12. Γεωργία μου, πολύ όμορφη η συνέχεια που έδωσες!
    Ανάσανα... και συμφωνώ με τον Πέτρο πιο πάνω.
    Να δούμε τι έχουν να πουν και τα κορίτσια τώρα. Φιλιά και καλό Σ/Κ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν και αργά η απάντηση στο σχόλιο σου και συγνώμη...σ΄ευχαριστώ πολύ και χαίρομαι που συμφωνείς με τον Πέτρο.Κι εγώ μεγάλη αγωνία έχω.. να δω τι θα σκεφθούν, για το ζευγάρι μας, τα κορίτσια στη συνέχεια.Φιλιά γλυκό μου!

      Διαγραφή
  13. Γεωργία μου σε διάβασα κι ανάσανα βαθειά, ένας άνεμος ηρεμίας, ανακούφισης κι αισιοδοξίας έδιωξε τις ανασφάλειες και την καχυποψία προσφέροντας ταυτόχρονα μία νέα αισιόδοξη προοπτική στη ζωή των ηρώων μας..........περιμένω ανυπόμονα τη συνέχεια έχοντας στη σκέψη μου το καφενεδάκι στο νησί..... Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσο γλυκό σχόλιο.Χαίρομαι που ένιωσες ηρεμία,ανακούφιση κι αισιοδοξία,άλλωστε έτσι περπατάς καλύτερα.Έχει από μόνη της τόσες αγωνίες η ζωή, ας δούμε και και κάποια πράγματα θετικά.Το καφενεδάκι στο νησί....το έχω φτιάξει ήδη κι εγώ στη σκέψη μου, αλλά για να δούμε!

      Διαγραφή
  14. Μπράβο Γεωργία μου, έδωσες μια πολύ γλυκιά και τρυφερή τροπή στην ιστορία μας. Επιτέλους το ζευγάρι ανοίχτηκε και μίλησε με ειλικρίνια ο ένας τουλάχιστον στον άλλο! Μου άρεσε πολύ ο τρόπος γαρφής σου που μπήκες μέσα στις ψυχές και τις σκέψεις τους!
    Καλή συνέχεια στην Κάτια!
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο σου για το πέρασμα μου από τις ψυχές και τις σκέψεις τους.Να΄σαι καλά Κατερίνα μου και φιλάκια πολλά!Τελικά είμαστε πολλοί που θέλουμε το ζευγάρι μαζί!

      Διαγραφή
  15. Καιρός ήταν να γίνει ένα ξεκαθάρισμα...άλλωστε πλησιάζουμε πια στο τέλος και τα πράγματα πρέπει να τακτοποιούνται και να ξεκαθαρίζουν!!...
    Πολύ ωραία η συνέχειά σου!
    Φιλιά πολλά και καλή Κυριακή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου μόνο με αγάπη όλα ξεκαθαρίζουν και τακτοποιούνται τελικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα αντιμετωπίσουν άλλα προβλήματα...η ζωή έχει πολλά από δαύτα, δυστυχώς...αλλά αλλιώς είναι στο "μαζί".Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  16. I always learn something here...thank you very much
    Kisses
    Alessandra

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Γεωργία μου ηρθα να σε ευχαριστησω για το μοναδικο κομματι που μας προσεφερες και για τα χναρια που ορισες για να στησω την δικη μου εκδοχή στην ιστορια σε φιλω και ευχομαι να βρεις χρονο να συμμετέχεις και στα αλλα δρωμενα μας !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την πρόσκληση.Μακάρι να έχω χρόνο να συμμετέχω σε όλα σας τα δρώμενα! Ελπίζω ότι να μη σε δυσκόλεψα, με τη δική μου τροπή της ιστορίας.Φιλάκια, καλό μου.

      Διαγραφή
  18. Μοναδική συνέχεια έδωσες Ζωρζετακι μου
    Σε ευχαριστώ πολύ για την συνέχεια αυτή .
    Δεν θα άντεχα κάτι άλλο!
    Μπράβο σου και ελπίζω να έχει καλή συνέχεια και καλό τέλος αυτή η ιστορία γιατί πολύ την πόνεσα
    Πολλά φιλια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ βρε Έλενα!όχι και να με ευχαριστείς βρε κορίτσι μου!Απλώς όπως κι εσύ, ήθελα να είναι μαζί οι ήρωες μας και ν΄αφήσουν την αγάπη τους να κάνει τη δουλειά της.Φιλάκια κι ευχαριστώ για τα τόσο γλυκά σου λόγια.

      Διαγραφή
  19. Πολύ μου άρεσε Γιωργία η αισιόδοξη τροπή που έδωσες και ειδικά το πολύχρωμο πάτωμα. Τόσο απλό κι όμως κρύβει όλα τους τα όνειρα. Ελπίζω το ζευγαράκι μας να πάρει το δρόμο για το νησί. Άντε πάω να δω πως συνέχισε η Κάτια η ευαίσθητη και πολύπλευρη.
    Πολλά συγχαρητήρια σε όλη την ομάδα για την συλλογική αυτή προσπάθεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με τη συλλογικότητα, μπορείς να καταφέρεις πολλά.;Eχω κι εγώ αγωνία για τη συνέχεια, οπότε θα σε συναντήσω στης Marilise!..απλά άργησα πολύ, ως συνήθως :) να σας απαντήσω,οπότε πριν δω την συνέχεια της ιστορίας, ήθελα να κάνω αυτό.Φιλάκια και πάντα όλα πολύχρωμα γύρω σου!

      Διαγραφή
  20. Απαντήσεις
    1. Εγώ σ΄ευχαριστώ που ήρθες εδώ γλυκιά μου!Καλά νεραϊδένια όνειρα!Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  21. Α!!!! Πολύ όμορφα το συνέχισες!!! Καλώς σε βρίσκω!! Μου άρεσε πάρα πολύ η επεξήγηση του ονείρου και πως κατάφερες και τα έδεσες όλα με μια όμορφη ανατροπή!!! Πλέον όλα θα κυλήσουν ήρεμα για το ζευγάρι μας!! Καιρός τους είναι επιτέλους!!! Να πάνε και στο νησί τους!!
    Φιλάκια πολλά πολλά και μπράβο για την τρυφερή συνέχεια!!! Μαριλένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν ξέρω κατά πόσο δυσκόλεψα τα επόμενα κορίτσια, γιατί μπορεί να είχαν κατά νου , ένα διαφορετικό τέλος στην ιστορία αυτή, αν και οι ανατροπές δεν έλειψαν..μάστορες στην πένα οι κοπελιές!Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και χαίρομαι που σου άρεσε.Νομίζω πως στην αγάπη αξίζει συνέχεια, τρυφερότητα,αισιοδοξία...Φιλιά πολλά και καλωσόρισες!

      Διαγραφή
  22. Τι όμορφη ανατρεπτική επεξήγηση του ονείρου!!!!!!Μου άρεσε η τρυφερή γραφή σου .
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ Nikol μου!..αλλά ειλικρινά, δεν σου έχει τύχει κάτι που ξέρει καλά το υποσυνείδητο σου, να στο πει μέσα από ένα όνειρο?..άλλωστε να μην έκανα κι εγώ την ανατροπή μου? Φιλιά πολλά και ένα όμορφο υπόλοιπο ημέρας!

      Διαγραφή
  23. Οπως και να το κανουμε κατα βάθος όσο και να θελουμε τις ιντριγκες.. και τις ανατροπες μας αρέσει να υπαρχει και ενας ροματισμός και μια ομορφη καταληξη.. και εσύ Γιωργία μου την έδωσες με τον καλήτερο τρόπο... έχουμε όμως ακομα μια αγωνία για την συνέχεια.. του ζευγαριού..... γιατ΄΄ι ΄λλες οι βουλες οι δικές μας και άλλες των συγγραφέων......παω να διαβασω την συνέχεια......φιλακιαααααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καταπληκτική η συνέχεια της αγάπης των ηρώων μας!
    Όμορφη η γραφή σου, όπως και όλων των υπολοίπων blogger!
    Καλή συνέχεια! Φιλάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή