Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Η στιγμή σου σ΄ένα ποίημα....

Η φίλη Μαρία Νι από το blog http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/  είχε ακόμα μια όμορφη ιδέα και όπως λέει η ίδια, προλογίζοντας:
"...Ας τολμήσουμε όλοι μας να νιώσουμε ελεύθεροι μέσα απ΄τους στίχους.
Να μοιραστούμε ποιήματα αγαπημένα, να μάθουμε ποιητές, να επιβεβαιώσουμε πως ζούμε στην χώρα αυτών.
Πως;
Δίνω κάθε φορά εγώ την αρχή με μια ανάρτηση.
Ετοιμάζετε την δική σας ανάρτηση διαλέγοντας ένα ποίημα, δικό μας ή κάποιου αλλού.
Το συνδυάζουμε με μια φωτογραφία, δικιά μας ή κάποιου άλλου.
Το συνοδεύουμε με κάποιο τραγούδι που θεωρούμε ότι ταιριάζει.
Ή ότι άλλο θέλουμε σε σχέση με την ποίηση...
Αφού κάνουμε την ανάρτηση και προσθέτουμε το link της στο κάτω μέρος της δικής μου ανάρτησης πατώντας το εικονίδιο με την μπλε φατσούλα. Η ανάρτησή σας θα προστεθεί στην συλλογή στο κάτω μέρος της δικής μου ανάρτησης. Εγώ με την σειρά μου μόλις μπορέσω θα κάνω μια λίστα των links, εφόσον το Inlinkz μας αφαίρεσε αυτήν την δυνατότητα.
Για όσους δεν μπορούν να το κάνουν, απλά αφήστε στο σχόλιο το link σας και θα το κάνω εγώ.
Η ιδέα αυτή δεν θα είναι για μια φορά, θα είναι μόνιμη στήλη μια φορά την εβδομάδα και θα κρατά 2-3 μέρες."
...............................
H συμμετοχή μου, αυτή τη φορά,  είναι πολύ φορτισμένη συναισθηματικά. Αφιερωμένη στον άντρα μου, που πολύ πρόσφατα έχασε την μητέρα του αιφνίδια, στην πεθερά μου και γιαγιά των παιδιών μου, που έφυγε σαν πουλάκι μέσα από την αγκαλιά του γιου της.
Με μοναδική ανακούφιση, ότι η  ιδέα του θανάτου, δεν πρόλαβε να  περάσει από το μυαλό της.Έφυγε περήφανη και όρθια, όπως ακριβώς επιθυμούσε.
........
«Μητέρα», της λέω, «μη μου ετοιμάζεις πια το γάλα -
δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι πεθαμένη;»
Περίμενα να δω τι θα πει. Ήταν Ιούνιος βράδυ, με
μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό.

Και μη μου πείτε πως αυτό δεν ήταν μια απάντηση.
..........

Τάσος Λειβαδίτης
από τη συλλογή Βιολέτες για μια εποχή, 1985

..& στη δική μας περίπτωση, ήταν Ιούνιος....ήταν μεσημέρι... και μια ώρα μόλις πριν, είχε προσφέρει στο παιδί της, το τελευταίο ποτήρι πορτοκαλάδα, από τα χέρια της..
Καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο, καλή μας.

ΥΓ.Ακόμα μια φορά εκτός προθεσμίας...και το είδα, όταν ήδη είχα κάνει την ανάρτηση και πήγα να ενημερώσω σχετικά την Μαρία Νι..συνειδητοποίησα δηλαδή ότι είμαι βδομάδα πίσω...

23 σχόλια:

  1. Το πόσο με συγκίνησες δεν περιγράφεται!!!
    Με έκανες να βουρκώσω.
    Δεν έχω λόγια, είναι πολύ άσχημο όταν χάνεις την μητέρα σου δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι.
    Είναι η παρηγοριά, είναι η αγκαλιά, είναι το φιλί, είναι το νοιάξιμο, είναι η μυρωδιά, είναι το βλέμμα και αν με αφήσετε θα γράφω όλη μέρα.
    Να είναι καλά εκεί που είναι και ήσυχη γιατί το αξίζει όπως όλες οι μανούλες!!!
    Τα φιλιά μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλενα, εσύ να δεις πως με συγκινείς!
      οταν φεύγουν οι γονείς, χάνεις τις ρίζες σου,νιώθεις μετέωρος.Ελπίζω να έχεις τους δικούς σου κοντά σου για πολλά- πολλά χρονια και να είστε όλοι γεροί και δυνατοί.Σε φιλώ και σ΄ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  2. Dearest Georgette,
    So sorry to read about the loss of your dear Mother-in-law... Too many people you lost in the past couple of years. We will meet again in heaven but to accept the fact that they are no longer with us on earth remains tough.
    A tight hug for you and LOTS of love, also condolences to your husband.
    Mariette

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Dear friend, I am so happy for our friendship. I'm feel really lucky. Your words act as a balm to my heart. You know that I believe in our personal angels and now we have three angels. thank you one more time for everything. warm hugs and lots of kisses. <3

      Διαγραφή
  3. I'm so sad for you...I'm sure we'll meet again in paradise
    Hugs and kisses
    Alessandra

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Alessandra, my friend, this is my hope.I wish you and your family have health and joy.Kisses.

      Διαγραφή
  4. συγκινηθηκα τοσο πολυ. δεν εχω λογια.
    κουραγιο και δυναμη ευχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποιες φορές τα λόγια είναι λίγα,ενώ τα συναισθήματα σε αγγίζουν.Σ΄ευχαριστώ και σε φιλώ.

      Διαγραφή
  5. Πολύ συγκινητικό.............εύχομαι να είστε καλά να τη θυμάστε.Και ναι το ότι έφυγε όρθια σαν πουλάκι χωρίς να καταλάβει το τέλος είναι τύχη..........Και αυτή σου η ανάρτηση είναι ό,τι καλύτερο για την περίσταση
    Καλή σου μέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ..ο μόνος λόγος που το έγραψα ήταν ότι το ποίημα ήταν λες και μίλαγε για τη δική μας στιγμή και βέβαια πολύ περισσότερο, του άντρα μου. Υγεία σε σένα και την οικογένεια σου.

      Διαγραφή
  6. Καλή δύναμη. Σ΄ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας.
    Σ΄ευχαριστώ για την συμμετοχή.
    Καλησπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαρία μου εγώ σ΄ευχαριστώ για όλα!Να έχεις μια όμορφη βδομάδα γεμάτη υγεία και χαρά.

      Διαγραφή
    2. Επειδή την ανάρτηση σου δεν την είχα προσθέσει σε καμία συλλογή και η στήλη αναβλήθηκε για αρκετό καιρό την προσθέτω τώρα.
      http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/2014/10/blog-post.html
      Σε φιλώ.

      Διαγραφή
  7. Ηταν η πιο συγκινητική στιγμή σε ενα ποιημα που διαβασα..υπεροχο ποιημα εν το ήξερα.... αν μπορούμε να πουμε κατι όμορφο για τον θάνατο... είναι οταν ειναι η ω\ρα μας να φεύγουμε ακριβώς έτσι..να είναι καλα εκεί που πάει και να είστε και εσείς καλα να την θυμόσαστε... καλο σου βραδυ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ΄ευχαριστώ Σμαράγδι μοου για τα ζεστά και γεμάτα καλοσύνη, λόγια σου.Η απώλεια είναι πάντα απώλεια και το ξαφνικό σε αιφνιδιάζει, όμως έχεις δίκιο ναι όταν η ώρα να έχουμε κλείσει το κύκλο μας,ας έχουμε την ευλογία να φύγουμε όρθιοι.Να έχεις υγεία και χαρά, εσύ και η οικογένεια σου.Σε φιλώ και καλή σου βδομάδα.

      Διαγραφή
  8. Καλό παράδεισο να έχει! Ευλογημένος θάνατος ο δικός της! Πρόσφατα έχασε και ο πατέρας μου τη μητέρα του και γω τη γιαγιά μου, μπορώ να νιώσω το συναίσθημά σου... να ζήσετε να τη θυμόσαστε!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λυπάμαι πολύ και για τη δική σου απώλεια..κάποια συναισθήματα απλά δεν περιγράφονται, θέλουν το χρόνο τους οι απώλειες για να μάθεις να ζεις μαζί τους και σίγουρα τα στάδια για να φθάσεις εκεί είναι πολλά.Ναι, τουλάχιστον έφυγε όρθια,όπως επιθυμούσε.Σ΄ευχαριστώ και εσείς να ζήσετε να τη θυμάστε τη γιαγιά σου...τουλάχιστον ας κλείνουν σωστά οι κύκλοι της ζωής, με τη σωστή σειρά..Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  9. Λυπάμαι πολύ... Να ζήσετε να τη θυμόσαστε με αγάπη.
    Το ποίημα δεν το γνώριζα - μολονότι έχει μικρή έκταση, είναι τόσο έντονο και συγκινητικό...
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα!Να΄σαι καλά και να έχετε υγεία και χαρά, εσύ και η οικογένεια σου.Το ποίημα είναι όντως ολιγόλεκτο,όμως κάποιες φορές τα πολλά λόγια δεν λένε απαραίτητα, περισσότερα.Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  10. Καλό Παράδεισο..
    Να την θυμάστε με αγάπη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να΄σαι πάντα με υγεία και χαρά μαζί με όλους όσους αγαπάς!Πολλά φιλιά και ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  11. :(

    Τώρα το είδα από τη συλλογή της Μαρίας και συγκινήθηκα. Κάπου εκεί πίσω από την πανσέληνο ίσως είναι και ο μπαμπάς μου..

    Να είστε εσείς γεροί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή